| تبليغات | X |
گیجه ده گویلارده گوزونان اولدوزلاری آه چکیرم حسرت لنیرم. اوره گیم بیر اولدوز سه دی سن منه آی وئردینگ .دونیادا چوخ سو سوز قالدیم بالیق گوردیم و سوینمه دیم سن بیر دنگیز اوره گینگ تک دولی بالیغ منه گوندردینگ .
گوزوم اینجیدی گوزگوسی قیریلدی یاش سه دی سن بولوت لاری سیخدینگ و منی یاش یولادینگ. دوداغیما قیش گلدی سن بیر غونچا گولوشدن دوداغیما اکدینگ .
سن نه وارانگ کی من تاپمیرام .من سنی اولدوزلاردان بالیق لاردان یاش لاردان گولوش دان چوخ رگ ایستیرم . ایندی داها سنی سیرم سن اوزینگدن منه پای ائدیرنگ ؟ ؟ ؟
عکسینگی سویونان ایچدیم
بو لحظه ده بو ده یقه ده بو آن دا
ائله بو ثانیا
گچیرنگ گؤینومدن بیر دورو آخار کیمی
عکسینگ دوشموش الیمده کی گیلاسا
عکسینگی سویونان ایچدیم
سو دیلیمدن دوشدو آما
عکسینگ هلز گؤینومده دیر...
بایرام موبارک
آیایدین گئجه لر الوولو کوزلر قیراغینا کی قره آفتافا چاهی سی قاینار و چولوسکی لر یانماغی سسی قولاغا ده ییر آرخا اوستونه اوزانمیشام .
گوزوم باغلی سرئین یئل اسیر یئل اوزومو ال چکیر بوجگلر سسی ده گلیر تیلکی لر اوولاماغی دا اونا قوشولور نه ائشیدمه لی دیر . دئیرلر بایغوش سسی کاسلی دیر بو گئجه اونونگ سسی ده گلیر بئلمه گلیر او آغلیر اؤز قره بختینه .
تیتیرمگ ایچیمه گیرمیش سووغوم ائدیر آیاغیمینگ باش بورماغینان اودونلاری اوت ایچینه ایتیلییرم ، گوزومو آچیرام وااااااااااااای ناغاد اولدوز کی قاش و گوز آتیر اوزومه دئیرم هانسی منیم آللینجاق اولدوزوم دیر . او ساغ تایداکی بویوگ رگ دیر ..... یوو یوو او سول تایداکی پارلاق رگ دیر یا کی او.......
بو دوشونجه یه گئدیرم کی هر کیمسه ده بیر اولدوز وار اولسا پس بو دونیا دا چوخ کیمسه دیرلیگ ائدیر کی گورنگ هامیسی منیم تک آللینجاغینی تاپیر یا کی یوو ....
ائله بوردا گوزوم آیا دوشور نه ایشیق دیر رحمتلی بویوگ آنام آساناگینی دیله گتیریرم : آیا باخ نیجه گئدر /اورگنمیش گئجه گئدر
بئلمه گلیر آیدا بیرسی منه باخیر منده اونا باخیرام اوزومدن سوروشیرام آیدا کیم وار ؟ آیدا داغ وار ؟چول وار ؟ سو وار؟ هئچ کیمسه اوردا دیریلیگ ائدیر ؟
اینانیرام کی ائله ایندی بیری منیم تک اوزانمیش آی ایچینده الینی باشی آلتینا قویموش و منه باخیر .
آهای آیدا کی آدام سلام منی گورورنگ یولداش منم یئرده کی آدام سن کی اولدوزلارینگ یاخینیندایانگ گوره م منیم اولدوزومو تاپا بیلدنگ ؟
آهای یولداش اگه سسیمی ائشیدیرنگ بیر اولدوز آت کوتا تا من بیلم کی وارانگ وااااااااای او منه باخیر او آیدا کی منی گورور او قویروقلو اولدوزه باخ اونو منیم ایچون آتدی .
الیمی اوزادیرام و اونونگ ایچون ال قووزیرام ،گئنه سووق منی اوزومه گتیریر قووزانیرام و چاهی ده ایچیرم الیمه اوت اوستونه توتیرام تا قیزیشه ایندی داها ایناندیم کی آیدا بیری وار آما کیم وار ؟
فتانه زنی از جنس زنان بزرگ ایل
رودخانه ایل در دریای شهرها غرق می شود، ستوران بی صاحب در پهن دشت برهوت بی جل و بی افسار داوطلبانه گلوی خویش را تقدیم درندگان می کنند. قطار بلند اشتران ایل در ورودی سلاخ خانه ها مرگ را به انتظار نشسته اند. گله های ایل با صدای هی هی شبانان بی سامان از باریک راههای دشت ها و کوهها به سوی اتوبانها سرازیر می شوند و آنگاه یا در زیر چرخهای تریلرهای غول پیکر با جاده هم سطح می شوند و یا سوار بر کامیونهای یدک کش مرگ به بهای اندکی حلقوم خود را به تیغ قصابان ساطور به دست می فروشند، تا روزگار صاحبان خویش را از رنگ آسفالتها و چادرهای ایل هم سیاه تر کنند.
آخرین قطره های رودخانه ایل خشک و خشک تر می شود یعنی که ایل تمام می شود. مادر بزرگ ایل با دایره المعارفی از لغات و متلها و مثلها و چیستانها و تجربه ها، دل دریایی اش را به خاک می سپارد. پدران کوه ستیز و ماهنی گوی داستان دل خویش را با خاک باز گو می کنند.
بازیهای ایل آن شوتولوها، کوسه_ گلین ها، کیش شلاقی ها و ... جای خود را به آتاریهای مخرب مغز و اعصاب داده اند.
تام جری و شرک و هیولای سبز و بر ذهن پاک کودکان ما و هزاران هزار برنامه های مستهجن بر روح جوانان بی آلایش ما حکمرانی می کنند. در این جنگ نابرابر تسخیر افکار کودکان و جوانان «قوی تا بو سؤزو اؤز دیلیمیزه یازام بیزیم نه واریمیز دیر ایرائه وئرگ؟ نه ایش گؤرمیشگ؟ نه ایش گؤره سی یه ک؟»
آری در این گیر و دار مرگ و زندگی و در این دریای پر تلاطم فی ما بین زندگی شهری و ایلی، زنی شهر زیسته از تبار ایل به پا می خیزد و به دنبال روزگار وصل خویش می گردد. به پای سخنان مادر بزرگ خویش می نشیند قبل از اینکه چهره در نقاب خاک کشد. سخن ها، متل ها، ضرب المثلها و واسونکهای ایل را از باد و باران و آفتاب خورده های ایل می آموزد. او تشنه ی آموختن است و عاشق فرهنگ اصیل ایل. ستاره بخت مردمان ایلش را درخشان می خواهد. به پای صحبت خواب های غریب می نشیند. در سرمایی سوزان دست نوشته ای برای پروردگارش می نویسد. و با آخرین کوچ دومان بیگ دست بر قلم می برد و اولین نثر زیبای ترکی قشقایی را با جسارتی هرچه تمام تر به رشته تحریر در می آورد.
فتانه مرادی قره قانی نویسنده جوان ایل در کتاب آللینجاق اولدوزو علاوه بر نگارش 17 داستان کوتاه در خلال متل ها به تحقیق در خصوص جغرافیای کوچ می پردازد. و دایره المعارف فرهنگ ایل را مطالعه عمیقی می نماید. ایشان به لغات و اصطلاحات فراموش شده ایل جانی دوباره می بخشد و هر جا که لازم بداند لغات و ترکیبات جدیدی را ساخته و در اختیار مخاطب خویش قرار می دهد.
فضای متلهایش کاملا ایلی ست و مملو از کارهایست که زنان و مردان و کودکان ایل روزانه با آن زندگی می کنند. نشستن به پای متلهای فتانه مثل خواب نوشین بامداد رحیل پیاده را از سبیل باز میدارد پس بیایید فرزندانمان را با اینگونه نوشته ها آشنا کنیم تا پیوندمان با گذشته پر غرور مان گسسته نشود و بتوانیم آینده ای روشن برای خودمان ترسیم کنیم. زیرا شاعران، نویسندگان و سایر هنرمندان ما بی ریاترین افرادی هستند که زندگی خویش وقف زبان و فرهنگ ملت خویش می کنند و یا به تعبیری بهتر می توان گفت که این فتانه و امثال ایشان نیستند که کتاب می نویسند بلکه این زبان گفتار و فرهنگ ایل است که جاودان می شود.
فتانه این زن جوان ایل راهی را می پیماید که از این راه جز مردان بزرگ ایل کسی به قله های سربلندی و افتخار دست نیافته اند. و بدین ترتیب آخرین گفتار اینکه فتانه بزرگوار، کار انجام شده آنهم اولین اثر شما و اولین نثر ترکی قشقایی قطعا کاستی هایی خواهد داشت از سخن غرض ورزان بیم به دل خود راه مدهید، حدیث بزرگان و اساتید را چراغ راه خویش سازید زیرا که آینده ازآن شماست
ارسلان میرزایی
آذر ماه ۸۷
